Wyłączenie gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej


          Kwestie wyłączenia gruntów z produkcji rolnej lub leśnej regulują przepisy Ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266, z późn. Zm.).

          Wyłączenie gruntów z produkcji rolnej lub leśnej oznacza rozpoczęcie innego niż rolnicze lub leśne użytkowanie gruntów na podstawie decyzji zezwalającej na takie wyłączenie. Wyłączenie następuje z dniem faktycznego rozpoczęcia innego niż rolne lub leśne użytkowanie gruntu — nie ma znaczenia dzień, w którym decyzja stała się ostateczna.

          Każda zmiana przeznaczenia terenu wymaga uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organem właściwym w sprawie sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Powstanie planu jest możliwe po uzyskaniu zgody na zmianę przeznaczenia.

Zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i lasów jest wydawana przez:

1) ministra właściwego do spraw rolnictwa – w odniesieniu do gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha.

2) ministra właściwego do spraw środowiska lub upoważnionej przez niego osoby – w stosunku do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa.

3) marszałka województwa – w stosunku do pozostałych gruntów leśnych.

Zgodnie z Ustawą z dnia 19 grudnia 2008 roku o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. nr 237, poz. 1657) od 1 stycznia 2009 roku konieczność uzyskania zgody nie dotyczy użytków rolnych leżących w granicach administracyjnych miast.

Decyzja nie jest wymagana przy zmianie użytkowania gruntów rolnych na leśne.

       Wyłączenie gruntów z produkcji, co do których wymagana jest decyzja o wyłączeniu, wiąże się z obowiązkiem poniesienia określonych opłat: należności i opłat rocznych, a w odniesieniu do gruntów leśnych – także jednorazowe odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu.

        Należności są płacone jednorazowo w terminie 60 dni od uprawomocnienia się decyzji. Należności wyrażone są w złotych przy gruntach rolnych lub w m3 drewna przy gruntach leśnych. Zależą od klasy bonitacyjnej, rodzaju gruntów glebowych lub typów siedliskowych lasów. Należność pomniejsza się o wartość gruntu, ustaloną według cen rynkowych stosowanych w danej miejscowości w obrocie gruntami, w dniu faktycznego wyłączeni tego gruntu z produkcji.

       Opłaty roczne są płacone przez 10 lat w wysokości 10% należności, a w przypadku wyłączenia nietrwałego płacone przez okres tego wyłączenia, nie dłużej jednak niż przez 20 lat. Wysokość opłaty rocznej oblicza się od pełnej należności, niezmniejszonej o wartość gruntu.

Obowiązek uiszczenia należności i opłat rocznych nie dotyczy wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej na cele budownictwa mieszkaniowego:

1) do 0,05 ha w przypadku budynku jednorodzinnego;

2) do 0,02 ha, na każdy lokal mieszkalny, w przypadku budynku wielorodzinnego.